អំណាន
ហេតុអ្វីសាលារៀនមួយចំនួនមានសហគមន៍រឹងមាំ៖ មេរៀនពីការចូលរួមរបស់មាតាបិតា
បានផ្សាយ 30 កក្កដា 2026 នៅម៉ោង 3:39 PM
កូនរៀនបានល្អជាង មិនមែនដោយសារថ្នាក់រៀនតែមួយទេ—ផ្ទះ សាលា និងអ្នកជិតខាងក៏ជាផ្នែកនៃមេរៀន។
សាលាមិនមែនជាអាគារតែមួយ
នៅកម្ពុជាយើង ពាក្យថា “សាលាល្អ” ជាញឹកញាប់ធ្វើឲ្យគេគិតពីគ្រូពូកែ អាគារស្អាត ឬកុំព្យូទ័រថ្មីៗ។ ប៉ុន្តែមានធាតុមួយដែលមើលមិនសូវឃើញ តែមានឥទ្ធិពលខ្លាំង៖ សហគមន៍ជុំវិញសាលា។ ពេលមាតាបិតា អ្នកភូមិ អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងគ្រូបង្រៀននិយាយគ្នាបានស្រួល សាលាមិនមែនជាកន្លែងផ្ញើកូនទុកប៉ុណ្ណោះទេ វាក្លាយជាកន្លែងដែលមនុស្សពេញវ័យជួយគ្នាធ្វើឲ្យកុមាររៀនបានល្អជាងមុន។
តើការចូលរួមមានន័យថាអ្វី?
ការចូលរួមរបស់មាតាបិតាមិនចាំបាច់មានន័យថាត្រូវទៅសាលារៀងរាល់ថ្ងៃ ឬបរិច្ចាគថវិកាជានិច្ចទេ។ សម្រាប់គ្រួសារដែលរវល់លក់ដូរ ធ្វើស្រែ ចូលរោងចក្រ ឬធ្វើការការិយាល័យ ការចូលរួមអាចចាប់ផ្តើមពីរឿងតូចៗ៖
- សួរកូនថា ថ្ងៃនេះបានរៀនអ្វី និងមានអ្វីមិនទាន់យល់
- ពិនិត្យសៀវភៅកត់ត្រា មិនមែនដើម្បីបន្ទោសទេ ប៉ុន្តែដើម្បីដឹងទិសដៅ
- ទាក់ទងគ្រូពេលមានបញ្ហាវត្តមាន អារម្មណ៍ ឬមិត្តភក្តិ
- ចូលរួមប្រជុំសាលា ឬផ្ញើមតិយោបល់តាមអ្នកតំណាងថ្នាក់
ចំណុចសំខាន់គឺ “ការទំនាក់ទំនងជាប់លាប់”។ កុមារមានអារម្មណ៍ថាការរៀនរបស់ខ្លួនត្រូវបានមើលឃើញ ទាំងនៅផ្ទះ និងនៅសាលា។
ហេតុអ្វីវាជួយការរៀន?
ការស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិនានាបង្ហាញជាទូទៅថា ការចូលរួមរបស់គ្រួសារអាចជួយលើកកម្ពស់វត្តមាន ការលើកទឹកចិត្ត និងលទ្ធផលសិក្សា។ មូលហេតុមិនមែនអាថ៌កំបាំងទេ។ កូនដែលមានអ្នកសួរនាំសមរម្យ ទំនងជាមិនងាយបោះបង់កិច្ចការផ្ទះ។ គ្រូដែលដឹងពីស្ថានភាពគ្រួសារ អាចយល់ច្បាស់ជាងមុនថាហេតុអ្វីសិស្សម្នាក់អស់កម្លាំង មកយឺត ឬមិនមានសម្ភារៈគ្រប់។ មាតាបិតាដែលដឹងពីគោលដៅមេរៀន ក៏អាចជួយកូនដោយមិនចាំបាច់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀនទីពីរ។
ឧទាហរណ៍ សិស្សថ្នាក់ទី៦ម្នាក់នៅខេត្តត្រូវជួយផ្ទះលក់បាយពេលល្ងាច។ ប្រសិនបើគ្រូគ្រាន់តែឃើញថាគាត់មិនធ្វើកិច្ចការផ្ទះ នោះបញ្ហាអាចក្លាយជាការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ ប៉ុន្តែបើមានការនិយាយជាមួយម្តាយ ឬឪពុក គ្រូអាចរៀបចំការងារខ្លីជាងមុន ឬណែនាំពេលវេលាអាន ២០នាទីព្រឹក។ ដំណោះស្រាយតូចមួយអាចការពារការធ្លាក់ចុះយូរ។
អ្វីដែលសហគមន៍អាចធ្វើបាន
សាលារឹងមាំមិនចាំបាច់រង់ចាំគម្រោងធំជានិច្ចទេ។ សហគមន៍អាចជួយតាមរបៀបសាមញ្ញៗ ដូចជា រៀបចំមុខសាលាឲ្យមានសុវត្ថិភាពពេលចេញចូល ជួយបង្កើតបណ្ណាល័យតូច បង្រៀនជំនាញជីវិតម្តងម្កាល ឬធ្វើសួនសាលាដើម្បីឲ្យកុមាររៀនពីដី ទឹក និងអាហារ។ អ្នកជួសជុលម៉ូតូអាចនិយាយពីឧបករណ៍ អ្នកលក់អាចពន្យល់ពីការគណនាថ្លៃដើម អ្នកចាស់អាចប្រាប់រឿងប្រវត្តិស្រុកភូមិ។ មេរៀនបែបនេះធ្វើឲ្យកុមារមើលឃើញថាចំណេះដឹងមិននៅតែក្នុងសៀវភៅទេ។
កុំឲ្យការចូលរួមក្លាយជាសម្ពាធ
ទោះយ៉ាងណា ការចូលរួមល្អត្រូវមានសមតុល្យ។ សាលាគួរជៀសវាងការធ្វើឲ្យមាតាបិតាមានអារម្មណ៍ខ្មាស់អៀន ព្រោះមិនអាចមកប្រជុំ ឬមិនមានលុយជួយ។ មាតាបិតាក៏គួរជៀសវាងការជ្រៀតជ្រែកលើការបង្រៀនរបស់គ្រូដោយគ្មានព័ត៌មានគ្រប់។ វិធីល្អគឺកំណត់បណ្តាញទំនាក់ទំនងច្បាស់ មានសម្លេងគោរពគ្នា និងផ្តោតលើសំណួរមួយ៖ តើអ្វីជួយកូនរៀន និងធំឡើងដោយមានទំនួលខុសត្រូវ?
ចាប់ផ្តើមពីសប្តាហ៍នេះ
គ្រួសារមួយអាចចាប់ផ្តើមដោយកំណត់ពេល ១០នាទីក្នុងមួយថ្ងៃសម្រាប់សួរពីសាលា។ គ្រូអាចផ្ញើព័ត៌មានខ្លីៗដែលមាតាបិតាអានយល់ងាយ។ សហគមន៍អាចជ្រើសរើសបញ្ហាតូចមួយជាមុន ដូចជាសុវត្ថិភាពផ្លូវមុខសាលា ឬកន្លែងអានស្ងាត់។ ពេលរឿងតូចៗទាំងនេះជាប់គ្នា សាលានឹងមិនត្រឹមតែបង្រៀនមេរៀនទេ ប៉ុន្តែបង្កើតវប្បធម៌ដែលកុមារមានអារម្មណ៍ថា មនុស្សជុំវិញខ្លួនចង់ឲ្យពួកគេសម្រេចបាន។