លេខមួយតូចនៅលើស្លាក៖ របៀបអានទិន្នន័យសាធារណៈដោយមិនចាញ់ការយល់ច្រឡំ

នៅមុខការិយាល័យ សាលា ឬបណ្តាញសង្គម យើងជួបលេខរាល់ថ្ងៃ៖ ចំនួនសិស្ស ចំនួនភ្លៀង តម្លៃទំនិញ ថវិកាគម្រោង ពេលវេលាសេវា ឬភាគរយមនុស្សដែលបានចូលរួម។ លេខធ្វើឱ្យរឿងមួយមើលទៅច្បាស់ ប៉ុន្តែភាពច្បាស់នោះអាស្រ័យលើរបៀបដែលលេខត្រូវបានប្រមូល រៀបចំ និងពន្យល់។

សំណួរទី១៖ លេខនេះវាស់អ្វីពិតប្រាកដ?

ពាក្យដូចជា “កើនឡើង”, “ធ្លាក់ចុះ”, “ភាគរយ” ឬ “មធ្យមភាគ” មិនគ្រប់គ្រាន់ទេ។ ត្រូវសួរថា វាវាស់មនុស្ស សេវា ប្រាក់ ពេលវេលា ឬករណី? ឧទាហរណ៍ តម្លៃបន្លែក្នុងផ្សារមួយថ្ងៃ មិនដូចតម្លៃមធ្យមក្នុងមួយខែទេ។ ចំនួនអ្នកមកប្រើសេវា មិនស្មើនឹងគុណភាពសេវានោះឡើយ។

បើឃើញលេខមួយ គួររក “ឯកតា” ជាមុន៖ រៀល ឬដុល្លារ? គីឡូក្រាម ឬតោន? ក្នុងមួយថ្ងៃ ឬមួយឆ្នាំ? លើកទឹកចិត្តឱ្យសរសេរឯកតាជាប់ជានិច្ច ព្រោះលេខដែលគ្មានឯកតាដូចជាផែនទីគ្មានទិសជើង។

សំណួរទី២៖ ប្រៀបធៀបជាមួយអ្វី?

លេខមួយតែឯងកម្រប្រាប់រឿងពេញលេញ។ “១០០ ករណី” ស្តាប់ទៅច្រើន ប៉ុន្តែអាចតិចបើប្រៀបធៀបនឹងប្រជាជនរាប់ម៉ឺននាក់ ឬអាចច្រើនបើវាកើតក្នុងភូមិតូចមួយ។ ដូច្នេះត្រូវសួរ៖ លេខនេះប្រៀបធៀបនឹងខែមុន ឆ្នាំមុន តំបន់ជិតខាង ឬគោលដៅដែលបានកំណត់?

តារាងតូចខាងក្រោមអាចជួយរំលឹក៖

សំណួរទី៣៖ អ្នកណាប្រមូល និងពេលណា?

ទិន្នន័យល្អត្រូវមានប្រភពច្បាស់។ ប្រភពអាចមកពីក្រសួង ស្ថាប័នស្រាវជ្រាវ អង្គការអន្តរជាតិ សាលារៀន សហគមន៍ ឬអាជីវកម្ម។ ប្រភពខុសគ្នាអាចប្រើវិធីសាស្ត្រខុសគ្នា។ មុនយកទៅចែករំលែក គួរមើលថ្ងៃខែ ប្រភពដើម និងការពន្យល់ពីរបៀបប្រមូល។ ទិន្នន័យចាស់មិនតែងតែខុសទេ ប៉ុន្តែវាអាចមិនសមនឹងស្ថានភាពថ្មី។

កុំភ្លេចថា ទិន្នន័យក៏អាចខ្វះផ្នែកខ្លះ។ ការស្ទង់មតិតាមអ៊ីនធឺណិតអាចមិនចាប់យកមតិអ្នកមិនប្រើអ៊ីនធឺណិត។ តួលេខពីទីក្រុងអាចមិនតំណាងឱ្យជនបទ។ ការស្គាល់ដែនកំណត់មិនធ្វើឱ្យលេខអស់តម្លៃទេ វាធ្វើឱ្យការប្រើលេខកាន់តែស្មោះត្រង់។

វិធីអានលេខមុនជឿ

1. រកប្រភពដើម មិនមែនត្រឹមរូបភាពដែលគេចែកបន្ត។
2. ពិនិត្យឯកតា ពេលវេលា និងតំបន់ដែលគេចង់និយាយ។
3. សួរថា មានការប្រៀបធៀបត្រឹមត្រូវឬទេ។
4. មើលថា លេខត្រូវបានជ្រើសរើសតែផ្នែកដែលគាំទ្រគំនិតណាមួយឬអត់។
5. បើមិនប្រាកដ សរសេរជាភាសាប្រុងប្រយ័ត្ន ដូចជា “តាមទិន្នន័យដែលបានផ្សាយ” ឬ “បង្ហាញនិន្នាការ”។

លេខល្អមិនជំនួសការគិតទេ; វាជាឧបករណ៍ឱ្យយើងសួរបានច្បាស់ជាងមុន។

ពេលអានទិន្នន័យសាធារណៈ យើងមិនចាំបាច់ក្លាយជាអ្នកស្ថិតិទាំងអស់គ្នាទេ។ គ្រាន់តែមានទម្លាប់សួរបួនចំណុច៖ វាស់អ្វី ប្រៀបធៀបនឹងអ្វី មកពីណា និងខ្វះអ្វី។ ទម្លាប់តូចនេះអាចកាត់បន្ថយការយល់ច្រឡំ ជួយឱ្យការពិភាក្សាសាធារណៈមានមូលដ្ឋាន និងធ្វើឱ្យលេខមួយតូចក្លាយជាពន្លឺ មិនមែនជាអ័ព្ទ។