អត្ថបទ
របៀបបែងចែកសំរាមក្នុងផ្ទះឱ្យស្អាត និងងាយអនុវត្តរៀងរាល់ថ្ងៃ
បានផ្សាយ 10 សីហា 2026 នៅម៉ោង 7:07 PM
មគ្គុទ្ទេសក៍សាមញ្ញសម្រាប់គ្រួសារខ្មែរ ដើម្បីរៀបចំសំរាមសើម សំរាមស្ងួត និងវត្ថុអាចប្រើឡើងវិញ ដោយមិនចំណាយច្រើន។
ការបែងចែកសំរាមមិនមែនជារឿងសម្រាប់ទីក្រុងធំ ឬគម្រោងបរិស្ថានតែប៉ុណ្ណោះទេ។ នៅក្នុងផ្ទះធម្មតាមួយ វាអាចជួយកាត់បន្ថយក្លិន សត្វល្អិត ភាពរញ៉េរញ៉ៃ និងធ្វើឱ្យការយកសំរាមចេញកាន់តែងាយ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំចាប់ផ្តើមធំពេក។ គ្រួសារអាចចាប់ពីប្រព័ន្ធតូចៗ ដែលអ្នកគ្រប់គ្នាធ្វើបានរៀងរាល់ថ្ងៃ។
ចាប់ផ្តើមពីបីក្រុមសាមញ្ញ
សម្រាប់ផ្ទះភាគច្រើន ការបែងចែកជាបីក្រុមគ្រប់គ្រាន់ហើយ៖ សំរាមសើម សំរាមស្ងួត និងវត្ថុដែលអាចប្រើឡើងវិញ ឬលក់បាន។ សំរាមសើមមានដូចជា សំបកផ្លែឈើ បន្លែសល់ និងអាហារសល់។ សំរាមស្ងួតមានដូចជា ក្រដាសកខ្វក់ កញ្ចប់អាហារ ឬរបស់ដែលមិនងាយយកទៅប្រើវិញ។ វត្ថុអាចប្រើឡើងវិញមានដូចជា ដបប្លាស្ទិកស្អាត កំប៉ុង កែវ ឬក្រដាសដែលមិនប្រឡាក់ខ្លាំង។
មិនចាំបាច់ទិញធុងថ្មីភ្លាមៗទេ។ អាចប្រើកន្ត្រក ប្រអប់ចាស់ ឬថង់រឹងៗ ហើយដាក់ស្លាកខ្លីៗ។ បើមានកុមារនៅផ្ទះ ស្លាកអាចប្រើពណ៌ ឬរូបសញ្ញាសាមញ្ញ ដើម្បីឱ្យពួកគេចូលរួមបានដោយមិនចាំបាច់អានអក្សរច្រើន។
កាត់បន្ថយក្លិនពីសំរាមសើម
សំរាមសើមគឺជាមូលហេតុធំមួយនៃក្លិន និងសត្វល្អិត។ វិធីងាយបំផុតគឺប្រើធុងតូចដែលមានគម្រប ហើយយកចេញញឹកញាប់ ជាពិសេសនៅផ្ទះដែលធ្វើម្ហូបរៀងរាល់ថ្ងៃ។ មុនបោះចូលធុង អាចបង្ហូរទឹកចេញពីសំណល់អាហារ ដើម្បីមិនឱ្យថង់សំរាមធ្លាយ ឬមានក្លិនខ្លាំង។
បើផ្ទះមានសួនតូច ឬដាំរុក្ខជាតិ អ្នកអាចសាកល្បងធ្វើជីកំប៉ុសពីសំបកបន្លែផ្លែឈើខ្លះៗ ប៉ុន្តែគួរជៀសវាងអាហារមានខ្លាញ់ សាច់ ឬឆ្អឹង ប្រសិនបើមិនមានប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងល្អ។ ការធ្វើជីកំប៉ុសគួរធ្វើដោយស្ងួតល្មម មានខ្យល់ចេញចូល និងដាក់ឱ្យឆ្ងាយពីកន្លែងកុមារលេង។
ធ្វើឱ្យវត្ថុអាចប្រើឡើងវិញមានតម្លៃ
ដប កំប៉ុង និងក្រដាសខ្លះអាចក្លាយជារបស់មានប្រយោជន៍ ប្រសិនបើរក្សាឱ្យស្អាត និងស្ងួត។ លាង ឬជូតសំណល់អាហារចេញតិចតួច មុនដាក់ក្នុងកន្ត្រក។ វិធីនេះជួយកាត់បន្ថយក្លិន ហើយធ្វើឱ្យអ្នកប្រមូល ឬអ្នកទិញអេតចាយងាយយកទៅប្រើបន្ត។
សម្រាប់គ្រួសារដែលមានកន្លែងតិច អាចជ្រើសរើសរក្សាតែរបស់ដែលងាយគ្រប់គ្រង ដូចជាដបប្លាស្ទិក កំប៉ុង និងក្រដាសស្អាត។ កុំរក្សារបស់គ្រប់យ៉ាងរហូតផ្ទះក្លាយជាឃ្លាំង។ គោលដៅគឺធ្វើឱ្យផ្ទះស្អាត និងកាត់បន្ថយសំណល់ មិនមែនបន្ថែមការងារថ្មីឱ្យស្មុគស្មាញ។
របស់គ្រោះថ្នាក់ត្រូវដាក់ដោយឡែក
ថ្មពិល ចង្កៀងខូច កាំបិត កញ្ចក់បែក ថ្នាំពេទ្យផុតកំណត់ ឬសារធាតុគីមីក្នុងផ្ទះ មិនគួរបោះចូលជាមួយសំរាមធម្មតាដោយមិនរៀបចំទេ។ កញ្ចក់បែកគួររុំក្នុងក្រដាស ឬដាក់ក្នុងប្រអប់រឹង ហើយសរសេរជាសញ្ញាឱ្យមើលឃើញ។ ថ្នាំពេទ្យ និងសារធាតុគីមីគួររក្សាឱ្យឆ្ងាយពីកុមារ និងសត្វចិញ្ចឹម រហូតដល់អាចបោះចោលតាមវិធីសុវត្ថិភាព។
បើមិនប្រាកដថារបស់ណាមួយគួរបោះយ៉ាងដូចម្តេច កុំប្រញាប់លាយវាជាមួយសំរាមម្ហូប។ ដាក់វាដោយឡែក សួរអ្នកប្រមូលសំរាមក្នុងតំបន់ ឬស្វែងរកការណែនាំពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាននៅពេលមាន។
ធ្វើឱ្យវាជាទម្លាប់គ្រួសារ
ការបែងចែកសំរាមនឹងជាប់បានល្អ ប្រសិនបើវាស្រួលជាងមុន មិនមែនពិបាកជាងមុន។ ដាក់ធុងនៅកន្លែងដែលប្រើប្រាស់ញឹកញាប់ ដូចជាក្បែរផ្ទះបាយ ឬកន្លែងលាងចាន។ កំណត់មនុស្សម្នាក់ពិនិត្យមើលចុងថ្ងៃ ប៉ុន្តែកុំទុកឱ្យការងារទាំងអស់ធ្លាក់លើមនុស្សតែម្នាក់។
បន្ទាប់ពីអនុវត្តពីរបីសប្តាហ៍ គ្រួសារអាចកែសម្រួលតាមជីវិតពិត។ ប្រសិនបើធុងសំរាមសើមតូចពេក កែឱ្យធំជាងមុន។ ប្រសិនបើកន្ត្រកដបនៅឆ្ងាយពេក យកមកដាក់ក្បែរផ្ទះបាយ។ ប្រព័ន្ធល្អមិនមែនប្រព័ន្ធដែលស្អាតតែលើក្រដាសទេ ប៉ុន្តែជាប្រព័ន្ធដែលមនុស្សនៅផ្ទះធ្វើបានដោយស្រួលរៀងរាល់ថ្ងៃ។