ការដាំជីនៅផ្ទះមិនចាំបាច់មានដីធំ ឬឧបករណ៍ថ្លៃៗទេ។ ជ្រុងរានហាល បង្អួចដែលមានពន្លឺ ឬកន្លែងតូចមួយក្បែរផ្ទះបាយ ក៏អាចក្លាយជាសួនតូចសម្រាប់គ្រួសារបាន។ សម្រាប់ម្ហូបខ្មែរ ជីរណា ជីនាងវង ស្លឹកខ្ទឹម ស្លឹកគ្រៃ ម្រះព្រៅ ឬជីអង្កាម គឺជារបស់ដែលប្រើញឹកញាប់ ហើយការមានវានៅក្បែរដៃអាចជួយឱ្យម្ហូបមានក្លិនឈ្ងុយស្រស់ជាងមុន។

ចាប់ផ្តើមពីរុក្ខជាតិដែលងាយថែទាំមុន។ ស្លឹកគ្រៃអាចដាំពីដើមដែលនៅសល់ពីផ្សារ ដោយកាត់ចុងស្ងួតចេញ ហើយដាក់ក្នុងដីដែលមិនជាប់ទឹក។ ស្លឹកខ្ទឹមអាចដាំពីគល់ដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីធ្វើម្ហូប។ ជីអង្កាម និងម្រះព្រៅត្រូវការពន្លឺល្មម និងទឹកគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែមិនគួរឱ្យដីជោកជាំរហូត។ ការជ្រើសរើសរុក្ខជាតិដែលគ្រួសារប្រើពិតប្រាកដ ជួយឱ្យការដាំមិនក្លាយជាការងារបន្ថែមឥតប្រយោជន៍។

ផើងមិនចាំបាច់ថ្មីជានិច្ចទេ។ ប្រអប់ប្លាស្ទិក កំប៉ុង ឬធុងតូចៗអាចប្រើបាន បើលាងស្អាត និងចោះរន្ធខាងក្រោមឱ្យទឹកហូរចេញ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំឱ្យឫសរុក្ខជាតិលិចនៅក្នុងទឹកយូរ ព្រោះវាអាចធ្វើឱ្យរលួយ។ ដីគួរតែធូរ មិនរឹងពេក ហើយអាចលាយស្លឹកស្ងួត ឬជីកំប៉ុសតិចតួចបើមាន។ ប្រសិនបើទិញដីពីហាង សូមជ្រើសដីសម្រាប់ដាំបន្លែ ឬរុក្ខជាតិផើង ជាជាងដីដែលមិនដឹងប្រភព។

ការស្រោចទឹកគឺជាចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនធ្វើលើស។ ជីភាគច្រើនចូលចិត្តដីសើមល្មម មិនមែនដីជោកទឹកទេ។ មុនស្រោច សាកល្បងប៉ះផ្ទៃដីដោយម្រាមដៃ។ បើដីនៅសើម អាចរង់ចាំមួយថ្ងៃទៀត។ បើផើងដាក់ក្រោមថ្ងៃខ្លាំង ឬខ្យល់ច្រើន វាអាចស្ងួតលឿនជាងផើងនៅកន្លែងម្លប់។ ដូច្នេះ ការមើលសភាពដីពិតប្រាកដល្អជាងការកំណត់ម៉ោងតែមួយសម្រាប់ផើងទាំងអស់។

ពន្លឺក៏សំខាន់ដែរ។ ជីជាច្រើនត្រូវការពន្លឺព្រះអាទិត្យព្រឹក ឬពន្លឺចែងចាំងមិនខ្លាំងពេក។ បើស្លឹកលឿង ឬដើមវែងស្តើងខ្លាំង វាអាចជាសញ្ញាថាពន្លឺមិនគ្រប់គ្រាន់។ បើស្លឹកស្ងួត ឬឆេះគែម វាអាចទទួលថ្ងៃក្តៅពេក ឬខ្វះទឹក។ ការផ្លាស់ទីផើងបន្តិចបន្តួច និងសង្កេតរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ អាចជួយរកកន្លែងសមស្របបាន។

ពេលកាត់យកទៅប្រើ សូមកាត់តែចំនួនដែលត្រូវការ ហើយទុកឱ្យដើមមានស្លឹកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បន្តលូតលាស់។ ការកាត់ជាបន្តិចៗល្អជាងដកដើមទាំងមូល ប្រសិនបើចង់ឱ្យសួនតូចនៅបានយូរ។ ក៏គួរប្តូរផើង ឬបន្ថែមដីពេលឃើញឫសពេញ ឬរុក្ខជាតិមិនលូតលាស់ដូចមុន។

សួនជីតូចមួយមិនអាចជំនួសការទិញបន្លែទាំងអស់បានទេ ប៉ុន្តែវាជួយបង្កើតទម្លាប់ល្អ៖ មើលថែរបស់រស់ ស្គាល់ប្រភពគ្រឿងផ្សំ និងបង្រៀនកូនៗឱ្យយល់ពីម្ហូបមុនពេលវាមកដល់ចាន។ ចាប់ផ្តើមពីផើងពីរឬបីសិន កត់សម្គាល់អ្វីដែលដុះល្អនៅផ្ទះរបស់អ្នក ហើយពង្រីកបន្តិចម្តងៗតាមពេលវេលា។

ការដាំជីនៅផ្ទះមិនចាំបាច់មានដីធំ ឬឧបករណ៍ថ្លៃៗទេ។ ជ្រុងរានហាល បង្អួចដែលមានពន្លឺ ឬកន្លែងតូចមួយក្បែរផ្ទះបាយ ក៏អាចក្លាយជាសួនតូចសម្រាប់គ្រួសារបាន។ សម្រាប់ម្ហូបខ្មែរ ជីរណា ជីនាងវង ស្លឹកខ្ទឹម ស្លឹកគ្រៃ ម្រះព្រៅ ឬជីអង្កាម គឺជារបស់ដែលប្រើញឹកញាប់ ហើយការមានវានៅក្បែរដៃអាចជួយឱ្យម្ហូបមានក្លិនឈ្ងុយស្រស់ជាងមុន។

ចាប់ផ្តើមពីរុក្ខជាតិដែលងាយថែទាំមុន។ ស្លឹកគ្រៃអាចដាំពីដើមដែលនៅសល់ពីផ្សារ ដោយកាត់ចុងស្ងួតចេញ ហើយដាក់ក្នុងដីដែលមិនជាប់ទឹក។ ស្លឹកខ្ទឹមអាចដាំពីគល់ដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីធ្វើម្ហូប។ ជីអង្កាម និងម្រះព្រៅត្រូវការពន្លឺល្មម និងទឹកគ្រប់គ្រាន់ ប៉ុន្តែមិនគួរឱ្យដីជោកជាំរហូត។ ការជ្រើសរើសរុក្ខជាតិដែលគ្រួសារប្រើពិតប្រាកដ ជួយឱ្យការដាំមិនក្លាយជាការងារបន្ថែមឥតប្រយោជន៍។

ផើងមិនចាំបាច់ថ្មីជានិច្ចទេ។ ប្រអប់ប្លាស្ទិក កំប៉ុង ឬធុងតូចៗអាចប្រើបាន បើលាងស្អាត និងចោះរន្ធខាងក្រោមឱ្យទឹកហូរចេញ។ ចំណុចសំខាន់គឺកុំឱ្យឫសរុក្ខជាតិលិចនៅក្នុងទឹកយូរ ព្រោះវាអាចធ្វើឱ្យរលួយ។ ដីគួរតែធូរ មិនរឹងពេក ហើយអាចលាយស្លឹកស្ងួត ឬជីកំប៉ុសតិចតួចបើមាន។ ប្រសិនបើទិញដីពីហាង សូមជ្រើសដីសម្រាប់ដាំបន្លែ ឬរុក្ខជាតិផើង ជាជាងដីដែលមិនដឹងប្រភព។

ការស្រោចទឹកគឺជាចំណុចដែលមនុស្សជាច្រើនធ្វើលើស។ ជីភាគច្រើនចូលចិត្តដីសើមល្មម មិនមែនដីជោកទឹកទេ។ មុនស្រោច សាកល្បងប៉ះផ្ទៃដីដោយម្រាមដៃ។ បើដីនៅសើម អាចរង់ចាំមួយថ្ងៃទៀត។ បើផើងដាក់ក្រោមថ្ងៃខ្លាំង ឬខ្យល់ច្រើន វាអាចស្ងួតលឿនជាងផើងនៅកន្លែងម្លប់។ ដូច្នេះ ការមើលសភាពដីពិតប្រាកដល្អជាងការកំណត់ម៉ោងតែមួយសម្រាប់ផើងទាំងអស់។

ពន្លឺក៏សំខាន់ដែរ។ ជីជាច្រើនត្រូវការពន្លឺព្រះអាទិត្យព្រឹក ឬពន្លឺចែងចាំងមិនខ្លាំងពេក។ បើស្លឹកលឿង ឬដើមវែងស្តើងខ្លាំង វាអាចជាសញ្ញាថាពន្លឺមិនគ្រប់គ្រាន់។ បើស្លឹកស្ងួត ឬឆេះគែម វាអាចទទួលថ្ងៃក្តៅពេក ឬខ្វះទឹក។ ការផ្លាស់ទីផើងបន្តិចបន្តួច និងសង្កេតរយៈពេលពីរបីថ្ងៃ អាចជួយរកកន្លែងសមស្របបាន។

ពេលកាត់យកទៅប្រើ សូមកាត់តែចំនួនដែលត្រូវការ ហើយទុកឱ្យដើមមានស្លឹកគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បន្តលូតលាស់។ ការកាត់ជាបន្តិចៗល្អជាងដកដើមទាំងមូល ប្រសិនបើចង់ឱ្យសួនតូចនៅបានយូរ។ ក៏គួរប្តូរផើង ឬបន្ថែមដីពេលឃើញឫសពេញ ឬរុក្ខជាតិមិនលូតលាស់ដូចមុន។

សួនជីតូចមួយមិនអាចជំនួសការទិញបន្លែទាំងអស់បានទេ ប៉ុន្តែវាជួយបង្កើតទម្លាប់ល្អ៖ មើលថែរបស់រស់ ស្គាល់ប្រភពគ្រឿងផ្សំ និងបង្រៀនកូនៗឱ្យយល់ពីម្ហូបមុនពេលវាមកដល់ចាន។ ចាប់ផ្តើមពីផើងពីរឬបីសិន កត់សម្គាល់អ្វីដែលដុះល្អនៅផ្ទះរបស់អ្នក ហើយពង្រីកបន្តិចម្តងៗតាមពេលវេលា។