ការធ្វើថវិកាមិនមែនមានន័យថាត្រូវរស់នៅតឹងតែង ឬកត់ត្រាគ្រប់រៀលរហូតនឿយទេ។ វាជាវិធីមួយដើម្បីឱ្យគ្រួសារមើលឃើញថា ប្រាក់ចូលមកពីណា ហើយចេញទៅណា។ ពេលយើងដឹងលំហូរប្រាក់ យើងងាយសម្រេចចិត្តថា អ្វីគួរទិញឥឡូវ អ្វីគួររង់ចាំ និងអ្វីត្រូវទុកសម្រាប់ថ្ងៃក្រោយ។

វិធីងាយមួយគឺបែងចែកប្រាក់ចូលទៅជា ៤ ប្រអប់។ ប្រអប់ទីមួយសម្រាប់ចំណាយចាំបាច់ ដូចជា អាហារ ផ្ទះ ទឹកភ្លើង ការធ្វើដំណើរ ថ្លៃសាលា និងថ្លៃព្យាបាលមូលដ្ឋាន។ ប្រអប់នេះគួរត្រូវបានដាក់មុនគេ ព្រោះវាពាក់ព័ន្ធនឹងសុវត្ថិភាព និងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ បើចំណាយចាំបាច់កើនខ្ពស់ពេក សូមពិនិត្យមើលថា មានអ្វីអាចកាត់បន្ថយដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងការរៀនសូត្រឬទេ។

ប្រអប់ទីពីរគឺប្រាក់សន្សំ។ មិនចាំបាច់ចាប់ផ្តើមពីចំនួនធំទេ។ ការទុកប្រាក់តិចៗជាប្រចាំ អាចជួយពេលមានការជួសជុលម៉ូតូ កូនឈឺ ឬត្រូវធ្វើដំណើរបន្ទាន់។ បើអាច សូមដាក់ប្រាក់សន្សំភ្លាមៗពេលទទួលចំណូល មុនចំណាយលើរបស់ផ្សេង។ វិធីនេះធ្វើឱ្យប្រាក់សន្សំក្លាយជាទម្លាប់ មិនមែនជាអ្វីដែលនៅសល់ចុងខែប៉ុណ្ណោះ។

ប្រអប់ទីបីសម្រាប់បំណុល និងការបង់រំលស់។ បំណុលខ្លះជួយដោះស្រាយតម្រូវការចាំបាច់ ប៉ុន្តែបើមិនតាមដាន វាអាចលេបចំណូលគ្រួសារបន្តិចម្តងៗ។ សូមសរសេរច្បាស់ថា ជំពាក់អ្នកណា ប៉ុន្មាន អត្រាការប្រាក់ប៉ុន្មាន និងត្រូវបង់ថ្ងៃណា។ កុំយកបំណុលថ្មីដើម្បីបិទចំណាយមិនចាំបាច់ ប្រសិនបើមិនមានផែនការបង់វិញច្បាស់។

ប្រអប់ទីបួនគឺប្រាក់សម្រាប់ខ្លួនឯង និងភាពរីករាយតូចៗ។ ថវិកាដែលតឹងពេកអាចធ្វើឱ្យគេបោះបង់ងាយ។ ដូច្នេះការទុកចំនួនតូចមួយសម្រាប់កាហ្វេ សៀវភៅ អាហារជាមួយគ្រួសារ ឬការកម្សាន្តសាមញ្ញ អាចជួយរក្សាតុល្យភាព។ ចំណុចសំខាន់គឺកំណត់ព្រំដែនជាមុន ដើម្បីកុំឱ្យចំណាយតូចៗក្លាយជាបញ្ហាធំ។

ដើម្បីចាប់ផ្តើម សូមយកក្រដាសមួយសន្លឹក ឬតារាងក្នុងទូរស័ព្ទ ហើយសរសេរចំណូលមួយខែ បន្ទាប់មកបែងចែកទៅ ៤ ប្រអប់។ ពិនិត្យម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមិនបន្ទោសគ្នា។ បើខែណាមានចំណាយលើស សូមកែតម្រូវខែបន្ទាប់។ ថវិកាល្អមិនមែនជាផែនការដែលល្អឥតខ្ចោះទេ ប៉ុន្តែជាផែនការដែលគ្រួសារអាចប្រើបានពិត និងកែបានតាមជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។

ការធ្វើថវិកាមិនមែនមានន័យថាត្រូវរស់នៅតឹងតែង ឬកត់ត្រាគ្រប់រៀលរហូតនឿយទេ។ វាជាវិធីមួយដើម្បីឱ្យគ្រួសារមើលឃើញថា ប្រាក់ចូលមកពីណា ហើយចេញទៅណា។ ពេលយើងដឹងលំហូរប្រាក់ យើងងាយសម្រេចចិត្តថា អ្វីគួរទិញឥឡូវ អ្វីគួររង់ចាំ និងអ្វីត្រូវទុកសម្រាប់ថ្ងៃក្រោយ។

វិធីងាយមួយគឺបែងចែកប្រាក់ចូលទៅជា ៤ ប្រអប់។ ប្រអប់ទីមួយសម្រាប់ចំណាយចាំបាច់ ដូចជា អាហារ ផ្ទះ ទឹកភ្លើង ការធ្វើដំណើរ ថ្លៃសាលា និងថ្លៃព្យាបាលមូលដ្ឋាន។ ប្រអប់នេះគួរត្រូវបានដាក់មុនគេ ព្រោះវាពាក់ព័ន្ធនឹងសុវត្ថិភាព និងជីវភាពប្រចាំថ្ងៃ។ បើចំណាយចាំបាច់កើនខ្ពស់ពេក សូមពិនិត្យមើលថា មានអ្វីអាចកាត់បន្ថយដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាព និងការរៀនសូត្រឬទេ។

ប្រអប់ទីពីរគឺប្រាក់សន្សំ។ មិនចាំបាច់ចាប់ផ្តើមពីចំនួនធំទេ។ ការទុកប្រាក់តិចៗជាប្រចាំ អាចជួយពេលមានការជួសជុលម៉ូតូ កូនឈឺ ឬត្រូវធ្វើដំណើរបន្ទាន់។ បើអាច សូមដាក់ប្រាក់សន្សំភ្លាមៗពេលទទួលចំណូល មុនចំណាយលើរបស់ផ្សេង។ វិធីនេះធ្វើឱ្យប្រាក់សន្សំក្លាយជាទម្លាប់ មិនមែនជាអ្វីដែលនៅសល់ចុងខែប៉ុណ្ណោះ។

ប្រអប់ទីបីសម្រាប់បំណុល និងការបង់រំលស់។ បំណុលខ្លះជួយដោះស្រាយតម្រូវការចាំបាច់ ប៉ុន្តែបើមិនតាមដាន វាអាចលេបចំណូលគ្រួសារបន្តិចម្តងៗ។ សូមសរសេរច្បាស់ថា ជំពាក់អ្នកណា ប៉ុន្មាន អត្រាការប្រាក់ប៉ុន្មាន និងត្រូវបង់ថ្ងៃណា។ កុំយកបំណុលថ្មីដើម្បីបិទចំណាយមិនចាំបាច់ ប្រសិនបើមិនមានផែនការបង់វិញច្បាស់។

ប្រអប់ទីបួនគឺប្រាក់សម្រាប់ខ្លួនឯង និងភាពរីករាយតូចៗ។ ថវិកាដែលតឹងពេកអាចធ្វើឱ្យគេបោះបង់ងាយ។ ដូច្នេះការទុកចំនួនតូចមួយសម្រាប់កាហ្វេ សៀវភៅ អាហារជាមួយគ្រួសារ ឬការកម្សាន្តសាមញ្ញ អាចជួយរក្សាតុល្យភាព។ ចំណុចសំខាន់គឺកំណត់ព្រំដែនជាមុន ដើម្បីកុំឱ្យចំណាយតូចៗក្លាយជាបញ្ហាធំ។

ដើម្បីចាប់ផ្តើម សូមយកក្រដាសមួយសន្លឹក ឬតារាងក្នុងទូរស័ព្ទ ហើយសរសេរចំណូលមួយខែ បន្ទាប់មកបែងចែកទៅ ៤ ប្រអប់។ ពិនិត្យម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមិនបន្ទោសគ្នា។ បើខែណាមានចំណាយលើស សូមកែតម្រូវខែបន្ទាប់។ ថវិកាល្អមិនមែនជាផែនការដែលល្អឥតខ្ចោះទេ ប៉ុន្តែជាផែនការដែលគ្រួសារអាចប្រើបានពិត និងកែបានតាមជីវិតប្រចាំថ្ងៃ។